6.Bko TXOKOA

Niri asko gustatzen zait plastika,gimnasia,matematikak eta lenguajea. Eta zuei zer gustantzen zaizue?

MARIA JIMENEZ

Bazen behin sasoi askotan ume bat eta neska bat gurasoak ez zutenekoak.Umeak umezurtz-etxe batean bizi ziren.Umeak beti zeuden barruan eta ez ziren inoiz kalera joaten.

Egun batean umeak lotan zeudenean entzun zuen zerbait.Hitz egiten zen baina ez zekiten zer zen.Baina bat-batean iratxo oso txiki-txikia ikusi zuten biok.Iratxoa nai zuen umeak grin bat ezkatzea errealitatea egiteko.Orduan umeak esan zion:

-Nik nahi dut hemendik atera eta guraso batzuk eduki-esan zuen umeak.Eta neska esan zuen:

-Nik ere nahi ditut gurasoak niri zaintzeko-erantzun zuen neskak.Iratxoa desagertu zen eta umeak sinesten zuten loaldi bat zela.Umezurtz-etxean umeak goibel zeuden beren gurasoei ez zietelako entzuten,hil zutelako.Hilabete asko pasa zuen eta apurka-apurka umeak ohitu egiten ziren umezurtz etxe honetan.Igandero gurasoak umeak ez zuten eta joaten ziren  horra umeak aukeratzea,baina beraiek anaiak ziren eta nahi zuten elkartuta egon.Baina ez zuten nahi bi ume.Erregeko eguna guraso bikote batek neska bat nahi zuen eta joan zen beregana.Nahi zuela berekin joan eta gau horretan ezan zuen iratxo bat eta ezan zuen bere izena:ANA.Anak esan zion ezetz,ez zuen nahi banandu bere anaia.Orduan gurasoek esan zuten biok nahi zituztela eta familia bat zela denok elkartuta.

Eta hori zen opari gehiena erregekoa eta oso pozik zegoen familia hau.

Egun batean esan zidaten denok lo egiten dugunean ikusten dugula herri polit bat. Herri horretan mundu guztiak zoriontzuak ziren, automobilak ez zuten kutzatzen ez zegoen insultorik ezta biolienziarik, herri horretan jendea nahi zuena egiten zuten eta.

Herri horrek izen bat zeukan `AMETZAK´. Nola ez zegoen poluzioa mendiak, basoak,ura eta beste gausak geiago... denok hor ondo bizitzen dute. Eta orrgatik beti nik lo egiten nagoenean herri horretan petzatzen hasten egiten dut.

MARIA JIMENEZ

Loteria txartel bat erosi dut mundua aldatzeko asmoz. Bai, tokatuko zaidan diruaz,  pobrezia osoa munduari kenduko diot.

Bazen behin, Mikel izeneko maisu erraldoi bat. Eskolako lehen egunean, Mikel maisuak (Monster maisua) koadernoak banatu zituen bigarren kurtsoko klasean eta esan zuen lehenengo ariketa egiteko, Miklek beldurra ematen zion Peruri eta Peruk ezin zuen ariketa egin eta lotan geratu zen. Berea ametsan,Peruk bale baten barruan zegoen eta Pinotxo aurkitu zuen eta Pinotxok esan zion Pinotxoren liburua bukatzeko bera handik ateratzeko.

Gero, basamortuan agertu zen eta Jose eta Maria ikusi zituen negarrez, Jesus ez zegoelako. Mariak esan zion Peruri, iazko Belena ez zuenez bukatu, Jesus falta zela.

Geroago, dena desagertu zen eta eltxo erraldoia ikusi zuen eta eltxoak esan zion Peruri, janari guztia ez zuenean jaten, berak jaten zuela eta horregatik erraldoia zela.

Azkenean, esnatu zen eta Mikelek esan zion Peruri, koadernoz nahastu egin zela eta 4. mailakoa eman ziola.

Ordutik aurrera, Peruk ez zuen ezer erdian utzi.

Iritzia

Liburu hau ez zait asko gustatu nire ustez, ni baino txikiagoentzat delako.

Bazen behin neska bat ze ona zela.Egun osoan dago kantatzen eta dantzatzen.Egun batean otso bat zeuden eta nahi zuen Kaperucitari baiña kaperucita korrika hazi zen eta otsoa oso furiosoa zegoen eta esan zuen:harrapatuko zaitut arrapatuko dut.Neska artu zuen eta kaperucita eskondu zuen amonaren etxean.Otsoa zegoen caman ze jan zuen amona.Neska Esan zuen kaperucita:ze aoa handia daukazu.Esan zion otsoak:jan gehiago ze belaurriak daukazu eta ezten du otsoa zu obeto,entzuteko ze begiak daukazu eta otsoa ezaten du eta Zu hobeto ikusteko ezaten du eta kaperucita ezaten du ze dienteak daukazu eta otsoa zuri hobeto jateko rara eta esan zuen kaperucita asi zen eta ezan zuen kaperucita ze paratu egin da nire amona eta ezan zuen otsoa nik jan egin dut eta ezan eta ezan zuen kaperucita ze jan duzuela nire amona eta ezan zuen zergatik jan duzu nire amona ez dizu ezer egin zergatik egin duzu eta korrika azi zen triste eta negarrz eta ezan zuen ez duzu arrapatuko eta burla egin zituen eta gero etxearen amnarena eta ikusi zuen kaperucita cazador bat eta tiro bat eman zuen otsari eta miña asko baiña amona atera zuen eta kaperucita korrika azi zen bere amonarekin egotea eta ezan zuen cazador eske asko amona salbatuzeagatik eta ipuiña amaitu da.

behin batean neska et mutil bat, neska Oiane deitzen da, aurkitu zuen bolkan bat.Jendea zuzurratzenesaten zuen hor diamante bat zegoela. Oiane juan zen bere bila baina bapatean Niko enteratu zen eta bera ere juan zen bere bila.Bi egun pasa ondoren Oiane eta Niko aurkitu egin ziren. Batek galdetu zion zer egiten duzu hemen,bestea esan zuen diamante bila etorri zela Oiane ere esan suen hori.               

biok juan ziren diamantearen bila. Askenean diamanteaaurkituzuten baina Nikok hartu diamantea eta juan zen korrika. Oiane nola ez zen tontoa diamante berdaderua bera geratu zuen.Niko kopia bat eraman zuen.Oiane diamantea museora eraman eta diru asko eman nahi zuten baina bera ez zuen nahi dirua eta etxera juan zen.

MARIA JIMENEZ MONTORO

Zer dira mikro-istorio hauek? Bakoitzaren nahiak, bakoitzaren zalantzak, bakoitzaren ...? Kurtsoa amaitzear dago, jada ia D.B.H.n zaudete. Honek esan nahi du gero ta handiagoak zaretela, baina ez bakarrik itxuraz. Badakizue burua ez dela txapela eramateko, pentsatzeko baizik. Hemen idatzi ahal duzue, bakarrik nahi baduzue, zuei interesatzen zaizkizuen gauzak, inportanteak, arraroak, "injustak",politak,.... zuentzat diren gauzak. Atal hau, ni EZ dut kontutan hartuko NOTA IPINTZEKO. Niretzat atal hau oso inportantea izango da zuek hobeto ezagutzeko. EZ duzue txapa handirik idatzi behar. Nahikoa izango da sarrera, burutazio batekin... besteok pentsatu ahal izateko. Denon artean, inork daki, bizitza zintzoagoa egin ahalko genuke, edo behintzat, saiatu beharko genuke.  BI LERRO BAINO, EZ DUZU BEHAR. Gauza polit bat egin ahal dugu.

ANIMA ZAITEZ!!! 

Pipik oso ondo pasatzen zuedn bere etxean bahina aitaz gogoratzen zuen.Gabon guztietan bere aitarenganpentsatsen zuen.Egun batean itsasontsi txiki bat egitea erabaki zuen.Itssontsira ailegatzeko,eta bere aitarekin egongo zen mundua amaitu arte.
Hasi zen itsasontsia eraikitzen:egurra erostera joan en baina amaitu egin zen denda horretan.Pipik erabaki zuen zuhaitz bat moztea eta itsasontsi bat egitea.Aitaren itsasontsira aiegtu zenean bere aita bere etxera itsuli zuen.

    Bazen behin bilboko auzo bat Bolueta deitzen zena. Boluetako etxe batean Mikel eta Ana bizi ziren. Anai-arrebak ziren.

     Egun batean Mikelen eta Anaren amak esan zien:

-Ana, Mikel joan zaitezte basora egurra hartzera-

-Bale ama.

     Orduan Mikel eta Ana basora joan ziren baina ez zuten egurrik aurkitu, etxe bat egurrez eginda bakarrik. Bertara sartu ziren ia egurra bazegoen ikustera, baina barruan ez zegoen egurrik, sorgin bat baizik.

     Mikel eta Anak, sorgina ikusi zutenean, eskutatzen saiatu ziren, baina azkenean, berarekin topo egin zuten. Sorginak, magia erabiliz beste mundura eraman zituen, eta taki hori, Nagoreren mundua zen.

     Orduan Mikel eta Anak pentsatu zuten bere podereak erabili lehenengo aldiz ateratzeko mundu horretatik. Mikelek bere magiarekin, bota zuen psikiko bolak muruaren kontra, Anak erabili zuen bere podere mentalak egiteko plantza gurpildun bat muruaren kontra, baina bere eraso punpatu zen haiei:

     Orduan sorgina etorri zen eta esan die bera Nagore deitzen zela.

     Mikel esan zion Nagoreri:

-Mesedez utzi zurekin borroka eta zuri irabasten badizugu hemen geratuko zara eta geuk joango gara gure mundura.

     Mikel eta Ana hasi ziren borrokatzen Nagoreren kontra, Mikelek egin zuen lurrikar bat bere podereekin eta bota zion Nagoreri, baina Nagorek ez du galtzen, Ana jarri zuen bere indar guztia eskuetan, eman zion Nagoreri eta hil zen.

     Eta azkenez ireki zen atari bat.