Joana erregina. Elena okinari "s" handia Joanari ipini zion. Joana esnatu eta Jake,okinari,musu bat eman zion espanetan.Jake esnatu eta denok ALELUIA kantatu zuten.Leizulora bueltatu ziren denok.Hor Joana Maddi non dagoen esan eta abiatu ziren horrantz.Maddi izoztuta aurkitu zuten.Leizuloan utzi zuten eta Elena eta Martin etxera joan ziren.Hurrengo egunean liburutegira joan ziren eta deskubritu egin zuten ze Maddiren ahizpak ,eguzkia eta ilargia ziren. Leizulora joan  eta kontatu egin zuten dena. Maddi hartu eta zelai batera eraman zuten. Hor eguzki izpiek eta ilargiaren izpiaK Maddi izoztuaren kontra jo eta Maddi desizoztu egin zen. Maddi ,lamiek,sorginek, Joana eta Jake beste leku batera  joan ziren bizitzera.

Tania

Nire protagonistak Alizia du izena.Hamar urte Ditu ,eta bere  ahizpak Sonia du izena. Oso txarto portatzen  dira, horregatik arazo azko dituzte. Oporrak ziren eta Barcelonara joan zen bere gurasoekin. Azenarioariezagutu zuen,dauka ile naraina eta hots Handia Zanahoria bezala. Aliziak joan zen Soniarekin eta bi mutil ezagutu zuen. Azkenean Azenariok eta Aliziak joan ziren jolastera.

Historio hau Alex deitutako mutil batek kontatzen du. Bere familia perfektua da. Bere gurasoak ez dute akatsik. Bere arrebek ere ez. Baina bera ez da perfektua.Ebaluazio onetan, adibidez, bi suspenso atera ditu. Hizkuntza eta Matematika. Ez daki nola esan bere gurasoei. Zeren eta gero, ez daki zer esango dioten. Horregatik, egun batean bere lagun bati(Rafa) deitu zion laguntzeko. Beraren karguan ipini zuen problema.Rafaren plana hau zen:Alexen gurasoen lagun bati deitu eta bera haiekin  hitz egin horrela, ez zuten bronkarik izango.(ORAINDIK) Egin zuten eta egun berberan, Alex estera ailegatu zen eskolatik.Bat-batean bere ama ikusi zuen aurpegi maltzur batekin.Eseri ziren hitz egitera.(Ama esan zion eta)  Amak zergatik ez zien kontatu  galdetu zion eta Alex beldurra zeukala kontatu zion. Ama ez zela ezer gertatzen kontatu zion. Horrela konpondu zuten:Academia batera eraman zuten. Handik aurrera ez zuen suspensorik atera INOIZ EZ.

María Robleda

Bazein behin familia bat . Familia horriek txakur bat zeukan. Baina txakurrari ez zitzaion guztatzen etxeangeratzea egun osoan. Berak bazatia izan nahi zuen. Urteak pasa ziren. Orduan txakurra handi-handia egin zen. Egun batean familia osoa joan zen biaje bat egitera. Orduan txakurra aprobatxatu zuen etxetik eeskapatxeko . Takurra oso oso pozik zegoen eta berefamilia bizitatzera joan zen. Heldu zenean bere familia ez zegoen Orduan txakur bati galdetu zion. Txakurra Otxokote deitzen zen.Otxokote taldearen naguzia zen. Otxokote jaunari non zeuden bere gurasoak galdetu zion txakurrak. Hil ziren baina nire familiarekin bizitzera joan ahal zara. Bale, txakurra otxokote nagusiarekin joan zen.

Ainhoa

Bazen behin Patxi izeneko mutil bat baina denek “Potolo” deitzen zioten. Ez diote horrela deitzen potoloa izateagatik, bera baxua eta argala zelako. Potolok zaletasun bat zeukan baserriko ganbaran papiroflexia egitea. Papiroflexiazalea zen.

Bero askotako egun batean hegazkin erraldoi bat egin zuen eta baserriko teilatura joan zen hegazkina botatzera. Botatzean hegan egin zuen baina bat batean pikatuan erori zen. Hegazkina zulo debekatu batean erori zen.Potoloren aitak beti esaten zion inoiz ez joateko zulo horretara. Hegazkina kanpotik ikusten zen eta hartzeko orduan zegoenean irristatu eta zulora erori zen.

Potolok konortea berreskuratzean epotx begi bakar bat ikusi zuen eta esan zion hiru egun konorterik gabe egon zela.

Epotx horrek jateko eman zion Potolori. Jan ondoren epotxak esan zion bere presoa zela bere hegazkina begian eman ziolako eta begia herensugearen kobazulora erori zelako.

Libre egon nahi bazuen herensugea hil eta herensugearen belarria ekarri. Orduan epotxak esan zion hegazkina berarekin eraman zezala. Hegazkina magikoa zen. Bere gainean jartzen zarenean berarekin egan egiten duzu. Txistu eginez gidatzen zen eta Potolok pixka pixkana gidatzen ikasi zuen.

Potolo gose zen eta ibaira joan joan zen amuarrainak hartzera. Arropa erantzi zuen eta ibaira bota zen. Amuarrain oso txiki bat harrapatu zuen baina erresbalatu eta ibaira bueltatu zen. Gero amuarrain handi bat hartu zuen baina ez zen amuarraina lamia baizik. Lamiak esan zion bi desira beteko zituela uretara bueltatzen bazuen. Orduan janaria eta kapusai bat ezkatu zituen eta lamiak eman zizkion. Potolo herensugearengana joan zen eta ume bat aurkitu zuen. Berarekin joan nahi zuela herensugea hiltzera eta bere arreba salbatzera. Herensugea hil zuen eta bere belarria hartu zuen baina hegazkina kolpe bat eman zion eta apurtuta zegoen.

Epotxaren zulora joaten ari zen eta orduan Potolo jauzi egin zen. Bat –batean etxeko ohean agertu zen eta bere gurasoak ondoan eta hegazkina odolez beterik eta apurtuta. Bere gurasoek bera jauzi zela pentsatu zuten baina Potolok bazekien herensugearena egia zela eta pasatu zela.

Jon Usandizaga

Astakiloak Arabian

Behin batean astakilo batek gutun bat jaso zuen bere txabolan. Burutik hartu zituen bere adiokideengana. Cesan zuen berari ez zaiola gutuna gustatzen. Oregarionek erantzun, eta Mikel itzuli zuen. Gutuna egin zuena mimai betena dela. Josetxok Olegariori eman behar zion.

 Astakiloak Finisterre aldean

Duela urte asko lurra Galiziako kostaldean bukatzen zen. Horregatik Finisterre izena Galiziako lur mutur horrietako…Astakiloek hango nagusiarekin hitz egin zuten. Itsasora joan zen eta hantxe zegoen neskatoa. Indarrez eta hain ondo kontatzen zuen neskatoa. Astakilo guztiek urrutira begiratu zuten, itxasora.

 Trasatlántico batean… Manager biboteduna… Italiano zirku batean… Astakiloak New-Yorken… 

Gustatu egin zait liburua pertsonaiak bere papela ondo egiten duelako.

Nerea

Katukaleko sordina

Egun batean sorgin batek irakurri zuen gazte bihurtzeko, neskatxa bat jan behar zuela. Auzoan Nekane bizi zen. Sorginak Nekane bahitu zuen eta Nekaneren nebak, Nekane berreskuratu zuen.

 Zapata parea

Egun batean, zapata pare bat maitemindurik geratu ziren, bata bestearekin. Urteak pasa ta gero, neska batek erosi zituen. Neskak zapatak janstean, zapatek elkar ez zuten ikusten eta kexatzen ziren. Egun batean, neska konturatu zen zapaten arazoa eta ez zituen berriro jantzi.

 Patata baten maitasun istorioa

Behin batean, patata eta kitarra bat lagunak ziren.Hauek bazekiten hitz egiten. Geroago zirkuko izar bihurtu ziren. Egun batzuk geroago, gizon batek erosi zituen eta beste gizon batek argazkia atera zien. Argazkia oso famatua izan zen.

 Txorrotako maitagarria

Egun batean, Txorrotako maitagarriak neska bati hitz egitean perla jaustearen almena eman zion. Beste egun batean, beste neska bati hitz egitean sugea jaustearen almena eman zion. Azkenean, ezkondu zen azti batekin eta egin zituen okerrak zuzendu zituen.

 Erratzen arteko sordina

Egun batean, Pedro bere etxean zegoen eta sorgin bat agertu zen eta esan zion Pedrori Hiru gauza ezinezkoak eskatzeko eta ematen badizkio gauza horiek, Pedro bere menpekoa izando zela. Bestela, lortzen ez baditu, sorginak alde egingo zuen. Bi ezinezko gauza eskatu zizkion sorginari, eta sorginak eman zizkion. Azkenean, igel ileduna eskatu zion eta munduan zegoen igel iledun bat, baina, igel ileduna…sordina zen! Orduan, Pedrok sordina harrapatu zuen. 

Osaba Perikoren etxean

Behin batean, bi anaia bizi ziren. Bat aberatsa eta bestea pobre aeta biak ezkonduta. Anaia pobre aeta emazteak joan ziren anaia aberatsaren estera bizitatzera. Urte bat geroago, anaia aberatsa hile gin zen, anaia pobreak dirua jaso eta joan zen bizitzera beste etxe batera. Urte batzuk geroago, anaia pobrea, orain aberatsa, bi seme alabak anaia aberatsaren estera joan ziren eta anaia aberatsaren mamua ikusi zuten eta mamuak dirua eman zien

 Iritzia

Asko gustatu zaizkit liburu hauek, batez ere sorginezkoak. Asko gustatu zaizkit, intrigazko liburuak asko gustatzen zaizkidalako.

Jon Fernández

Historio hau neska batek kontatzen du 11 urte zituenean. Historio hau bera eta bere nebari buruz da. Nebak Markos zuen izena. Markosi kontrol bat bakarrik geratzen zitzaion medikua izateko. Neska hau bere guraso eta neba adopziozkoekin bizi da. Bere nebari goitizenaz tximistorratzeko kukua ipini zioten. Tximistorratzeko kukua okupa zen eta ospitale batean bizi zen.

Neska honek Yung zuen izena baina guraso adopziozkoak Ilargi jarri zioten izenez. Markosek esan zion Ilargiri mediku froga gainditutakoan, bere guraso biologikoak zeintzuk ziren aztertuko zuela. Ospitale abandonatuan ez zegoen bera bakarrik, lagun batzuk ere bazeuden eta biri, Markosi bezala, kontrol bat falta zitzaien medikuak izateko. Hurrengo egunean Markosek esan zion Ilargiri Afrikara joango zela txiroei txertoak ipintzera. Bi lagunekin joango zela eta ez ziola amari ezer esan behar. Egunak pasatu ziren. Ilargi amarekin zegoen etxean, Markos Afrikan eta aita lanean. Orduan telefonoa jo zuen, amak telefonoa hartu eta denbora pasa ondoren utzi egin zuen. Esan zioten Markos zetorrela istripu bat izan zuelako. Hurrengo egunean hospitalera joan ziren. Esan zioten traumatismo kraneoenzefalikoa zuela eta egun batzuetan errekuperazioan geratu behar zuela. Markos etxean zegoen. Neska polit batek atea jo zuen. Markosengatik galdetzen zuen eta berarengana joan zen. Neska polit hark Mar zuen izena. Markos errekuperatu zen eta Marekin joan zen Afrikara. Ilargi festa batera gonbidatu zuten eta mutil bat ezagutu zuen. Mutilak esan zion maite zuela eta Ilargik ere bai. Baina mutilak ez zuen inoiz jakin Ilargiren benetako izena Yung zela.

Nire iritziz liburua oso liatuta dago. Horregatik ez zait asko gustatu.

 Jon Usandizaga

Peñaflorida institutoko bedela hiltzen denean, institutoko mutil eta neskek zergatia aurkitu behar dute. Bedela gizon atsegina eta normala zen. Arin aurkitu behar dute zergatia, bestela…arriskupean egongo dira guztiak! Haiek ez dakite arriskupean daudela. Neskak eta mutilak joan ziren paseo bat ematera egun batean eta ikusi zuten etxe handi bat. Gaztelua ematen zuen. Inork ez zekien barruan nor bizi zen. Mutiko batek harroa egin zuen eta atea ukitu zuenean, kalanbre bat nabaritu zuen.Denak beldurtuta etxera joan ziren. Baina harroa egin zuena ez zegoen, desagertu egin zen. Biharamunean guztiok joan ziren Peñafloridara eta, beste bedel bat zegoen! Hau oso arraroa da, pentsatu zuen neska batek. Klaseak amaitzean bat berriro joan zen gaztelu horretara. Ikusi zuen atea irekita zegoela eta sartu zen. Hor zegoen bedela eta mutila!!! Bedelak esan zion joateko arriskupean zeudelako baina ez zuen kasurik egin. Bera aulki bati lotuta zegoen eta bakarriki Peñafloridako mutilak korapiloa kendu zion. Joan ziren gaztelutik eta bedelak dena azaldu zuen. Bedel berria lapurra zela, bera hilda ez zegoela,…Orduan berak poliziari deitu zion eta lapurrak kartzelera eraman zituzten. Orduan mutikoak galdetu zuen: Zergatik arriskupean gaudela esaten zenuen? Eta bedelak erantzun Peñafloridan lapur bat zegoela eta denak hartu nahi zituela. Orduan bera enteratu zen ikusi zuelako.

Ariane

Judy Moody neska normala zen, Jessica Finch ailegatu zen arte. Jessica beti zegoen aldizkari eta egunkarien portadetan. Famatua eta aberatza zen. Judy bere lagun batekin elkartu zen Jessica Finchi ospea kentzeko. Plana hau zen: Jessica Finch komunean uztea pestiloarekin eta, ateratzean, hor zegoen indaba katilukada bat jauziko zitzaion. Bi egun pasa ziren eta dena zegoen prest. Egin zuten eta gainera komunetik ateratzean, guztiok zeuden begira Judy eta bere lagunak esan zutelako. Azkenean Deneb nahi zuten Judyrekin egon, baina ez zen polita zelako, baizik eta oso atsegin eta dibertigarria zelako. Jessica Finchi gertatu zitzaiona hau zen: guztiok zekiten nor zen baina orain ez zioten Jessica deitzen, INDABA NESKA baizik.

Maria Robleda