KLASEKOA

GaraI  batean,euskal herrian zeuden lapurrak, mendia izkutalekua edobasoan hertsietan, babesten zituen bandoleroak.Gendea urresko edo zilarresko txanpones hornitubaldin bazihoan, trebeakziren horien poltsikoak  hustutzen eta bidaiatzen zauritu edobide basterrean hilda uzten zuen.Monika, mutil gustiok inoiz desiratu eta isilkatu haitatu zuen neskak,geroagoametsetan munduan galduta  geratu zen eta bereandereño oso harrituta geratu zen Monika ez ezer egiten eta  anderñoak Monikarekin hitzegin zuen, kontatzean bere aita ez zuen zalbatu Andereñoak ezan zion bere aita ikusten zuela eta Monika bere aitaren pasuak egin zuen.

Odette

Junie hamar urteko neska bat da.Egun batean eskolara  joan zen.Andereñoa esan zien handia izatean gustatuko zitzaien lanaz mosorrotzea.Denok zekiten zerez mosorrotu Junie izan ezik.Alicia printzesaren mosorroa ipiniko zuen,Manuel superhéroes mozorrotuko zen,baina Junie ez zeukan ideiarik.Jolastokiaren ardua zen eta Junie bakarrik geratu zen pentsatsen,baina bat-batean gominota bat ikusi zuen, eta pentsaturik gabe ahoan sartu zuen.Juniren ondoan ate zaina zegoen eta gominola botatzea esan zion.Junie azkar-azkar bota zuen,eta ate zaina esan zion berriro ez egiteko. Etxera joateko ardua zen, eta beti bezala Junie autobusa hartu zuen.Han denok mosorroari buruz hitz egiten hari ziren,eta zertaz mozorrotuko zirela.Junie apostu bat egin zuen Josurekin, (beraren etsai bat) apostua zen Junie aurkitu behar zuela mosorro bat: Giltza pilo eraman behar  zuena margotu behar zuena eta biziak salbatu behar zuena. Etxera haiegatu zuenean mozorro bat iruditu zitzaion.Baina eskolara haiegatzean jende guztia barrezka hasi zen, ate zainez mozorrotu zuelako,orduan andereñoa esan zien oso lan garrantsitsua dela eta.Azkenean, denok txaloka  ipini ziren eta lagun onak izan ziren.

Egile ezezaguna

Liburu hau doa aintzinean Euskal herrian ikasteko dena ez zela ona: instalazioa, klaseak… Aintzinan neska gehienek farmazeutiko ikasten zuten eta mutil gehienek heziketa fisikoa.Nesken leku lehenagokoa liburutegia zen zeren eta han irakurtzen eta ikasten zuten , mutilek ere liburutegira joaten ziren baina ez ikastera neskak ikustera baizik. Mutilen lekua taberna zen , jokuak jolastera eta edatera joaten zirelako, neskak baizik bere denbora librean hantze joaten ziren kafea hartzera. Ostegun guztietan gauean, klaseak amaitu eta gero neskak eta mutilak elkartzen ziren tabernetan zerbait edateko eta bokatak jateko. Mutil eta neskek pensatzen zuten hobeto zela ostegunetan joatea, ostirala baizik, horrela ostiralean erresaka izango zuten  eta ez ziren eskolara joango.

Andrea

Protagonista Mikel deitzen da.Mikelek bazeukan anai bat baina hil egin zen Iker zuen izena. Egun batean Mikelen aitona berria joan zen bisita bat egitera. Mikelek normalean ez zuen handiekin hitz egiten. Aitona ailegatu zen eta egun bat pasa ondoren Mikel joan zen ibilbide bat egitera Troskirekin :bere txakurra.Aitona altzatzean galdetu zien aita-amari non zegoen Mikel eta esan zioten ibilbide bat egitera joan zela.Aita eta ama joan ziren erosketak egitera:Janaria erstera,denda bat ikustera eta baita ere bankura zerbait ikustera. Aitona deratu zen etxeanbaina geroago joanzen Mikeli bilatzera.Urtegian aurkitu zuen Troskiri eta Troskiren ondoan Mikelen arropa.Bat-batean Mikelen burua ikusi zuen eta aitona esan zion:---Mikel,etorri hona,azkar!Mikel igo zen eta Troskiri esan zion belarrian aitona ez entzuteko:---EZ dut aurkitu oraindik.Baina aitonak entzun zion eta galdetu zuen:---Zer ez duzu aurkitu,MIkel? ---Ezer,zuk ez didazu ulertuko!erantzun zion Mikel. ---Esaten badidazu ikusiko duzu ulertzen dizudan edo ez.Mikelek kontatu zion aitonari:---Egun batean Iker eta biok etorri ginen eta uretan Ikerri airea bukatu zitzaion eta burbuilak atera ziren bere ahotik,hilda zegoen.Bat-batean bi mounstro atera ziren arrokatik eta eraman zuten Iker.Etxera heltzean aita eta amarengana joan nintzen kontatzera baina Troski ez zidan utzi.Hasi zen hitz egiten Ikerren ahotzarekin,nik pentsatzen nuen telepatiaz egiten ari ginela baina momentu batzuk pasa eta gero konturatu nintzen Troski Iker zela.Beldurtu nintzeneta orain bilatzen ari naiz ikerren gorputza. Aitona harrituta zegoen eta lagundu zion Mikeli. Hurrengo egunean joan ziren urtegira eta aurkitu zuten Ikerren gorputza.Mounstroek zeukaten.Azkenean,mounstroarekin hitz egitean Ikerren gorputza azkatu zuten,nozki,Iker hilda zegoen baina txakurra lehen moduan bihurtu zen eta joan ziren urtegitik pozik.

Paula Lázaro

Biharramunean goiz jaiki beharrik ez duenez , Daniel lo egitea erabaki zuen gutzienez hamarrak arte , baina ezin zuen lorik egin ze une horretan gogoan  zuen bederatzi hilabete zituenean bere amama bere lehen ipuina kontatu ziola.Ametzetan zegoen , baina bat-batean , Bruneiko kanario  famatuak bere leioan jo zuen , eta berak zaindu zuen bi hilabete. Azkenean  kanarioa azkatzea erabaki zuen Danielek.Oso triste zegoen  , bi hilabete horieten kanarioa maitatu eta zendatu zuelako.
Oso gustura zegoen kanarioarekin eta horrexegatik Danielek erabaki zuen kanarioa berarekin geratzea.

Aingeru

Ipuin hau hasten da narratzailearen istorioarekin.
Sei urte zituenean marrazten hasi zen:
Bere lehenengo marrazkia kapela bat zirudien, baina berak esaten zuen elefante bat suge baten barruan irudikatzen zuela. Baina besteei erakutzi zienean ez zekiten zer zen, Orduan elefantea ondo marraztu zuen, izan ere ez zuen ezer lortu. Besteek esan zioten marrazten uzteko, eta bera kopetilun marrazketa utzi zuen.
Hurrengo urteetan narratzailea bakarrik bizi zen, inorekin hitz egin gabe.
Egun batean Printze Txikia bera bizi zen tokian agertu zen arkume baten marrazkia ezkatzen. Baina gure narratzailea ez zekien arkume bat marrazten. Ahalegindu zen egiten baina alferrik izan zen. Azkenean lortu zuen, ez zen marrazki liluragarria, baina nahikoa zen. Orduan Printze Txikia bere istorioa kontatzen hasi zen:
Printze Txikia planeta txiki batean bizi zen, lore bat eta hiru sumendi baitzituen han. Hau izateaz oso harro zegoen.
Ere kontatu zion baobab-ak (zuhaitz erraldoiak) hazten zirela.
Bera bidaiatzen egon zen. Lurrara heldu baino lehen sei planetetik pasatu zuen, han zegoen jendea ezagutzen.
Printze txikiak urte bat eman zuen lurran. Denbora hau pasatu zuenean, bere planetara bueltatu zuen. Gure narratzailea agurtu zuen eta bere planetara bueltatu zen.
Hortik aurrera narratzailea familiarekin eta bere lagunekin bizi zen berriro.

Maite

Behin batez , etorkizuneko garai batean, Sam izeneko gizon zahar bat.Samek, Iks izeneko
robot bat zeukan eta biek Marco Polo izena zuen ezpasiontzi batekin altzorrak bilatzera joan ziren. Azteroide batean gelditu egin ziren .Samek esan zion Ikseri:-Iks, robota zarenez altzorrak bilatuko dituzu.
-Behartuko nauzu ala?:esan zuen Iksek.
-Egiten ez baduzu olio barik geratuko zara,eh:
esan zuen Samek.
Orduan Iksek,. Asteroidera jaitzi zen.
Miatu egin zuen Asteroidea, eta harrautz bat aurkitu zuen. Iks espaziontsira eraman zuen Sam ikusteko. Oso baliotsua zenez, Lurrera eramatea erabaki zuten.
Lurrera itzultzeko bidean, arrautza hautsi egin zen eta aingerutzo bat agertu zen. Aingerua
oso azkar handitzen zen.
Galderak egiten zituen: Nolakoa da Lurra?
Zuek Hegoak al dituzue?Eragozten hal zaitut Aitona Sam?
Eta Samek galdera guztiak eratzuten zizkion.
Lurrera heltzean ,Samek moskortu egin zenez,aingerua apoztatu eta galdu.
Aingeruak hiez egin zuen Sam bilatzeko, eta aurkitzean zoriontzu bizi izan ziren.

Lorenzo

Bazen behin bele bat, hegaz ezin zuela egin zaurituta zegoelako.Egun batean,Gregoriok, belea kaiola batean zartu zuen,zaintzeko.Gregorio hurrengo egunean belea etxean sartu zuen.Azkenean denok ohituratu ziren belearekin egoteaz ,eta Pako deitu zioten.Pakori deneterik ematen zioten oso ondo sentitzen zen eta horrenbeztez zauriak sendatu zitzaizkion.
Gregorioren,seme-alabek, Pako eskolara eraman zuten.Andereñoak ez Pako klasean egotea eta Pakok eskolatik kanpo geratu zen.Egon zen oso ondo, libre sentitzen zen.Egon zen itzaroten Gregorioren seme-alabak.
Goiz batean seme-alabek oso pozik esnatu ziren eta haiek pozik zeudelako Pakok ere bai.Horrela zeuden eskola amaitzen zelako eta ere San Juanada eguna zelako.Denok eskolara sartzean,Pako betiko moduan joan zen paseotzo bat ematera eta han zuhaitz berezi bat aurkitu zuen.Oso luzea eta eztua zen,beheko aldean papera zeuzkan eta txontxongilo tzintzilikaturik ere.
Gauean, San Juanada festa hasi zen.Jendeak denetarik ekartzen zuen arropa eta guzti.Pako suarekin erre zen,baina ez zen oso larria.Eta urrengo egunean prest zegoen jolasteko mutilekin.

Maitane

Bi ume, Xanti eta Jon izenekoak hiri batean bizi ziren. Baina egun batean beste hiri bateko etxe batean hasi ziren bizitzen. Bertan zuhaitz bat zegoen eta zuhait horren adarretan txabola bat egitea proposatu zuen Jonek. Bere aitak esan zion baietz eta urduri jarri ziren txabola bere gurasoek eraikiko zutelako.hurrend¡go egunean tz¡xabola eraikitzen hasi ziren. Baina telefonoz deitu zioten humeen aitari eta deia zioenez, aitak atzerrira joan behar zen lan egitera. Jon eta Xantik asko haserretu ziren zuhaitzeko txabola amaitu ezin ez zutelako baina lan hori oso inportantea zen eta azkenean joan egin zen. Umeak eta ama etxean geratu ziren bakarrik. Egun batzuk pasa ondoren humeen amak eskailera bat egin zuen jonek zuhaitzera igotzeko. Baina Xantik zuhaitzera igotzen zekien. Orduan jonek igotzen ikasi zuen eskailerarik gabe. Egun horretan aitaren gutun bat heldu zen eta opari bat ere. Oparia prismático batzuk ziren eta horiekin jolastu zuten gauza askotara. Azkenean aitak gabonetan heldu zen eta txabola amaitu zuten.

Iker Henales

Tomasek 10 urtetako mutil bat da. Tomasek, bere lehengusinarekin batera, Inesekin batera, kortxo batean ipintzen dituzte intsektuak. Lehenengo, poteetan harrapatzen dituzte.Ondoren likido bat ematen diote eta lo geratzen dira.Batzuetan hegoak edo hankak apurtzen zaizkie, horregatik hori gertatzean intsektuak aske uzten dituzte. Beste egunean kakarraldo bat hartu zuten ,baina liburuan begiratzean, Inesek ez zekien zein zen,kakarraldo-bonba edo kakarraldo-ibiltaria.Behin batean Inesek esan zion Tomasi, behin olimpiadetan ipurtargiak ume baten gainean ipini ziren eta umea ipurtargiz beteta geratu zen. Tomasek libelula urdina hartu nahi du, ze kortxoan bakarrik geratzen da, gainera gutxi daude mundu osoan. Baina egun batean Inesek esan zion libelula urdina harrapatzen duena munduko pertsonarik inteligenteena bihurtzen dela. Egun batean aita gaixorik ipini zen, baina Tomasek ez asko kezkatu, berehala itzuliko zen eta. Azkenean iritzi zen eguna, libelula urdina harrapatzeko eguna heldu zen. Hiru ikuzi zituzten, lehenengoa hegan zihoan, bigarrena oso urrun zegoen, baina hirugarrena Tomasek harrapatu zuen. Etxera heltzean Tomasek pozez zegoen, baina aitonak esan zion aita hil zela. Naiz eta ez negar egin triste zegoen, baina baita alai ere, libelula urdina harrapatu zuen eta.

Sendoa