POTOLOREN HEGAZKIN MAGIKOA
Bazen behin Patxi izeneko mutil bat baina denek “Potolo” deitzen zioten. Ez diote horrela deitzen potoloa izateagatik, bera baxua eta argala zelako. Potolok zaletasun bat zeukan baserriko ganbaran papiroflexia egitea. Papiroflexiazalea zen.
Bero askotako egun batean hegazkin erraldoi bat egin zuen eta baserriko teilatura joan zen hegazkina botatzera. Botatzean hegan egin zuen baina bat batean pikatuan erori zen. Hegazkina zulo debekatu batean erori zen.Potoloren aitak beti esaten zion inoiz ez joateko zulo horretara. Hegazkina kanpotik ikusten zen eta hartzeko orduan zegoenean irristatu eta zulora erori zen.
Potolok konortea berreskuratzean epotx begi bakar bat ikusi zuen eta esan zion hiru egun konorterik gabe egon zela.
Epotx horrek jateko eman zion Potolori. Jan ondoren epotxak esan zion bere presoa zela bere hegazkina begian eman ziolako eta begia herensugearen kobazulora erori zelako.
Libre egon nahi bazuen herensugea hil eta herensugearen belarria ekarri. Orduan epotxak esan zion hegazkina berarekin eraman zezala. Hegazkina magikoa zen. Bere gainean jartzen zarenean berarekin egan egiten duzu. Txistu eginez gidatzen zen eta Potolok pixka pixkana gidatzen ikasi zuen.
Potolo gose zen eta ibaira joan joan zen amuarrainak hartzera. Arropa erantzi zuen eta ibaira bota zen. Amuarrain oso txiki bat harrapatu zuen baina erresbalatu eta ibaira bueltatu zen. Gero amuarrain handi bat hartu zuen baina ez zen amuarraina lamia baizik. Lamiak esan zion bi desira beteko zituela uretara bueltatzen bazuen. Orduan janaria eta kapusai bat ezkatu zituen eta lamiak eman zizkion. Potolo herensugearengana joan zen eta ume bat aurkitu zuen. Berarekin joan nahi zuela herensugea hiltzera eta bere arreba salbatzera. Herensugea hil zuen eta bere belarria hartu zuen baina hegazkina kolpe bat eman zion eta apurtuta zegoen.
Epotxaren zulora joaten ari zen eta orduan Potolo jauzi egin zen. Bat –batean etxeko ohean agertu zen eta bere gurasoak ondoan eta hegazkina odolez beterik eta apurtuta. Bere gurasoek bera jauzi zela pentsatu zuten baina Potolok bazekien herensugearena egia zela eta pasatu zela.
Jon Usandizaga


Zabaldu
del.icio.us
Astakiloak Arabian
Katukaleko sordina
Peñaflorida institutoko bedela hiltzen denean, institutoko mutil eta neskek zergatia aurkitu behar dute. Bedela gizon atsegina eta normala zen. Arin aurkitu behar dute zergatia, bestela…arriskupean egongo dira guztiak! Haiek ez dakite arriskupean daudela. Neskak eta mutilak joan ziren paseo bat ematera egun batean eta ikusi zuten etxe handi bat. Gaztelua ematen zuen. Inork ez zekien barruan nor bizi zen. Mutiko batek harroa egin zuen eta atea ukitu zuenean, kalanbre bat nabaritu zuen.Denak beldurtuta etxera joan ziren. Baina harroa egin zuena ez zegoen, desagertu egin zen. Biharamunean guztiok joan ziren Peñafloridara eta, beste bedel bat zegoen! Hau oso arraroa da, pentsatu zuen neska batek. Klaseak amaitzean bat berriro joan zen gaztelu horretara. Ikusi zuen atea irekita zegoela eta sartu zen. Hor zegoen bedela eta mutila!!! Bedelak esan zion joateko arriskupean zeudelako baina ez zuen kasurik egin. Bera aulki bati lotuta zegoen eta bakarriki Peñafloridako mutilak korapiloa kendu zion. Joan ziren gaztelutik eta bedelak dena azaldu zuen. Bedel berria lapurra zela, bera hilda ez zegoela,…Orduan berak poliziari deitu zion eta lapurrak kartzelera eraman zituzten. Orduan mutikoak galdetu zuen: Zergatik arriskupean gaudela esaten zenuen? Eta bedelak erantzun Peñafloridan lapur bat zegoela eta denak hartu nahi zituela. Orduan bera enteratu zen ikusi zuelako.
Judy Moody neska normala zen, Jessica Finch ailegatu zen arte. Jessica beti zegoen aldizkari eta egunkarien portadetan. Famatua eta aberatza zen. 